Het einde van de recruitment industrie
Online recruitment is een kwestie van bereik, het kweken van een database en deze koppelen aan een soepel werkend salesapparaat. Wat als je dat bereik verliest en niet langer bereik kunt handhaven? Dan ben je als online recruiter ten dode opgeschreven. En dat is precies wat social media lijkt te doen.
Social media brengen mensen samen, dat geldt dus ook voor bedrijven en werkzoekenden. Het sociale aspect van internet lijkt de noodzaak tot een intermediair weg te nemen.
Dit is de recruiters ook niet ontgaan. Het Amerikaanse onderzoeksbureau JSCI schreef een rapport over de opkomst van social media en het effect dat deze opmars heeft op de recruitmentindustrie.
“Social media zoals LinkedIn, Facebook en Twitter worden door recruiters steeds vaker gebruikt als alternatief om traditionele platformen – zoals vacaturebanken, advertenties en recruteringsbureaus – te omzeilen bij hun zoektocht naar mensen die de geschikte kwalificaties hebben voor hun vacatures,” zo merkt het adviesbureau op.
Het onderzoek laat zien dat recruiters social media niet gebruiken voor het werven van leden maar voor het versterken van hun snel fragieler wordende positie in de online wereld. Het is wellicht teleurstellend om te zien dat recruiters het medium niet ten volle benutten. Aan de ander kant, als opdrachtgevers doorkrijgen dat hun aanpak voor iedereen toegankelijk is, illustreren zij hun eigen overbodigheid.
In een speelveld als het huidige internet worden mogelijkheden voor iedereen steeds duidelijker en connecties korter. In economische situaties als waarin wij ons nu bevinden hebben recruiters altijd zware klappen gehad. Het is niet meer dan een kwestie van vraag en aanbod. Echter, recruiters zijn over het algemeen niet goedkoop. Recessies kweken creativiteit en stimuleren innovatie. Was dit de laatste recessie voor de recruitmentindustrie? Is er geen plaats meer voor tussenpersonen?
Ik denk dat het eerder de jobboards (monsterboard/nationalevacaturebank) raakt dan de recruitment sector. De recruiters zijn er vooral om de goeie mensen tussen de grote bergen eruit te pikken en binnen de organisatie te krijgen (in mijn beleving). Dat kan naar mijn mening via de nieuwe wegen van het sociale netwerk veel beter als via jobboards/krantenadvertenties etc. Ik zie een managementteam bijvoorbeeld dit nog niet zelf doen, daar zijn de recruiters juist voor, om die juiste mensen te vinden op de juiste plaatsen! Daar zijn ze in gespecialiseerd , Het is juist de kunst voor de recruitment-sector om mee te groeien in het social media gebeuren. Zie bijvoorbeeld de recruitmentsite van Deloitte (www.werkenbijdeloitte.nl) waar social media al gebruikt word om zich als werkgever te laten zien aan potentiële werknemers. Ik zie het dus eigenlijk meer als een kans voor de recruitment industrie.
Change happens, niets bijzonders. Werving & selectiebureaus bestonden er vroeger nauwelijks, toen kwamen de uitzendbureaus, werd de arbeidsmarkt krapper en waren er partijen die hierop inspeelden. Toen kwam er internet, kwamen de CV en Jobsites en er kwamen nog meer bureaus mede omdat het moeilijk is om door de bomen het bos te zien en er zoiets is als kandidaten die niet direct aangeven dat ze open staan voor een overstap naar elders. Sociale media ontsluiten met name deze 2e groep. Maar met 1,5 miljoen Nederlanders op Linkedin en ca 5 miljoen Hyves profielen blijft het moeilijk en veel werk om de speld in de hooiberg te vinden. Bovendien wil de meerderheid van de mensen op sociale netwerken niet de hele tijd “lastig” gevallen worden met allerlei loopbaan verleidingen. Jobspamming is dodelijk.
Het draait uiteindelijk om de mate waarin matching op profielen fijnmaziger mogelijk wordt. Die ontwikkeling staat niet stil. Zoekmachines en goede matching tools kunnen de effectiviteit van doe het zelf werven vergroten. Ook toegang tot en inzicht in de netwerken van eigen medewerkers kunnen bijdragen aan effectief “doe het zelvenâ€.
Blijft dat er tijd genomen worden om kontakten te leggen met kandidaten. Kandidaten te interesseren. Je kunt dit allemaal zelf doen, dan wel uitbesteden aan een of meerdere bureaus. Die zullen inderdaad meer en meer gebruik maken van sociale media en ja dat kunnen bedrijven zelf ook, net als ze dat konden in de tijd van CV banken. De vraag is wat qua kosten en baten beter/slimmer is. Het zou best maar eens kunnen zijn dat een tussenpersoon de betere oplossing is en blijft. Er zullen nieuwe diensten komen. Linkedin kandidaat searcher, 100 Euro per uur en 10 Euro per kandidaat die op gesprek gaat, en 500 Euro voor iedere gespotte kandidaat die wordt aangenomen. Het zou zo maar kunnen.
De tijd zal het leren.
Social media kan een bedreigende factor uit de externe omgeving zijn. Maar zoals we kunnen veronderstellen, kan een bedreiging net zo goed een kans zijn. Het was voor werkgevers de vraag: zullen we zelf personeel werven en selecteren of besteden we dit uit? Met de komst van social media is de kans groter dat meer werkgevers zullen beslissen om de werving en selectie niet uit te besteden. DIt omdat bedrijven voorheen het werk uit besteedde omdat een werving- en selectiebureau over een groot netwerk bezit en in staat is de juiste persoon uit die netwerk te vinden voor de functie. Met de komst van social media, is het voor veel werkgevers makkelijker geworden om ook (goedkoop) over een groot netwerk te beschikken en met de juiste social media tools kun je makkelijker de juiste persoon selecteren die geschikt is voor de functie. Toch zullen met de opkomst van social media genoeg werkgevers zichzelf de vraag stellen: Zullen we de werving en selectie zelf doen of uitbesteden? En vooral als het gaat om (zeer) gespecialiseerde functies.